« naar 'Algemene gezondheid'
De meeste paarden zullen van nature weten welke planten ze wel of beter niet op kunnen eten. Planten met bijvoorbeeld rode bessen, felle kleuren, een vreemde geur of bittere smaak zullen ze normaal laten staan. Daar komt echter verandering in als er niet meer voldoende te eten is in de weide of als de planten in het hooi terecht zijn gekomen. In gedroogde vorm wordt de plant en de giftigheid niet herkend en is de bittere smaak vaak verdwenen. En er blijven natuurlijk ook altijd paarden en pony’s die gewoon alles opeten wat ze kunnen vinden. Paardeneigenaren kunnen er dus niet zomaar vanuit gaan dat hun paard instinctief weet wat goed voor hem is.
De lijst van voor het paard giftige planten is bijzonder uitgebreid. Een groot deel van alle (tuin)planten, bloemen, heggen en bomen kunnen een potentieel gevaar zijn voor het paard. Zorg er daarom voor dat uw paard niet bij de tuin in de buurt kan komen, zet geen gevaarlijke planten rondom de rijbaan of weide, laat uw paard tijdens een buitenrit niet zomaar ergens grazen of van struiken langs het pad eten en voer nooit snoeiafval. Koop hooi op een betrouwbaar adres en wees voorzichtig bij de aanschaf van zogenaamd natuur- of bermhooi. Bij twijfel over de kwaliteit van het hooi kan men bij de Gezondheidsdienst voor Dieren een hooianalyse laten verrichten. Ook is het belangrijk om uw eigen weiden regelmatig grondig te controleren op de aanwezigheid van ongewenste planten. Er kan per slot van rekening makkelijk iets aan komen waaien vanuit een tuin of naastgelegen berm en zich tussen het gras vestigen. Houdt de bodem en graszode in optimale conditie, zodat onkruid minder kans krijgt.
Enkele giftige planten zijn:
Een plant die de laatste jaren veel in het nieuws is geweest, is het Jacobskruiskruid. Deze plant is te herkennen aan de typische rozetten op de grond, de gelobte bladeren, de meestal paars-rode stengel en de heldergele straalbloempjes (zoals een madeliefje). Het gif uit het Jacobskruiskruid tast na opname de lever aan. De lever heeft veel reservecapaciteit en zal de beschadiging door het gif in eerste instantie compenseren, maar na opname van grote hoeveelheden in één keer of kleinere hoeveelheden gedurende langere tijd wordt uiteindelijk een te groot deel van de lever aangetast en ontstaan er ernstige ziekteverschijnselen, soms met de dood tot gevolg. Gelukkig kunnen veel paarden met een Jacobskruiskruid vergiftiging met een intensieve en tijdige behandeling gered worden. Het kruid zelf kan bestreden worden door er vergif op te spuiten of door de plant met wortel en al te verwijderen.