De oorspronkelijke (virus)infectie kan allang overwonnen zijn en toch blijft het paard hoesten. Raadpleeg dan altijd uw dierenarts. Doe dat ook als u ziet dat de kleur van de neusuitvloeiing niet meer blank of wit maar geel of groenig is. In dat geval is er waarschijnlijk sprake van een bacteriële infectie en heeft uw paard een antibiotica-kuur nodig.  De oorzaak van een blijvende hoest, kan een onschuldige hoestprikkel zijn of een ontsteking in de voorste luchtwegen Maar de hoest kan ook het gevolg zijn van vastzittend slijm. Door beweging komt dat losser, waardoor het paard gaat hoesten. Dat er nog slijm vast zit kan zich overigens ook uiten in neus-uitvloeiing na arbeid, licht hoesten voor, tijdens of kort na het eten, benauwdheid, mindere prestaties, minder uithoudingsvermogen en een langzamer herstel na zware inspanning. Dit vastzittende slijm kan het begin zijn van een chronische ontsteking. Stofdeeltjes die voorheen zonder probleem werden afgevoerd kunnen nu leiden tot een overreactie van het slijmvlies, waardoor er weer meer slijm wordt geproduceerd. Hierdoor ontstaat weer een grotere gevoeligheid. Er kan zich dan een chronische ontsteking ontwikkelen die niet zelden eindigt in een chronische bronchitis en of zelfs dampigheid. Geef het paard zo veel mogelijk buitenlucht en houdt de lucht in de stal schoon. De behandeling van de dierenarts kunt u ondersteunen met kruiden die het zelfreinigingsmechanisme van de luchtwegen ondersteunen en de weerstand verhogen.

Ondersteunende ingrediënten zijn o.a.: Knoflook, Foenegriek, Anijs, Berberis, Echinacea, Oregano of Heemst. Paarden die hier niet voldoende baat bij hebben, kunt u een combinatie van Organisch zwavel, {anti-oxidanten} en Vitamine C geven.